- SAFYBOX URIARTE
- Technical insights
- 0 lubię
- 306 wizyty
- 0 uwagi
- GRP, kondensacja, Uriarte Safybox, obudowa GRP
Obecność wody wewnątrz obudowy o wysokim stopniu ochrony IP nie oznacza sama w sobie nieszczelności. Stopień ochrony IP i ryzyko kondensacji dotyczą dwóch różnych zjawisk.
W instalacjach zewnętrznych temperatura, wilgotność i punkt rosy mogą powodować kondensację nawet wewnątrz obudów o wysokim stopniu ochrony IP.
Otwarcie obudowy elektrycznej i zauważenie wewnątrz kropli wody niemal zawsze prowadzi do tego samego podejrzenia: „woda przedostaje się do środka”.
Jest to możliwe. Uszkodzona uszczelka, nieprawidłowo zamontowany dławik kablowy, otwór lub niewłaściwe zamknięcie obudowy to przyczyny, które zawsze należy wykluczyć. Nie są to jednak jedyne możliwe źródła problemu.
W obudowie zainstalowanej na zewnątrz woda może również powstawać wewnątrz samej przestrzeni powietrznej obudowy, gdy powierzchnia wewnętrzna ochładza się poniżej punktu rosy. W takim przypadku mamy do czynienia ze zjawiskiem innym niż to, które ocenia stopień ochrony IP.
Obecność wody wewnątrz obudowy nie oznacza więc automatycznie nieszczelności. Zanim zaczniemy szukać miejsca, przez które woda dostaje się do środka, należy ustalić, gdzie faktycznie powstaje.
Czy w Twojej obudowie może występować ryzyko kondensacji?
Oceń warunki swojej instalacji, odpowiadając na 8 pytań, i uzyskaj orientacyjną ocenę poziomu ryzyka.
Stopień ochrony IP i kondensacja odpowiadają na różne pytania
Stopień ochrony IP66 dostarcza bardzo konkretnych informacji o ochronie zapewnianej przez obudowę przed dostępem do części niebezpiecznych, wnikaniem ciał stałych oraz wodą z zewnątrz, zgodnie z badaniami określonymi w normie UNE-EN 60529. Wersja UNE-EN 60529:2018 pozostaje obowiązująca i została potwierdzona przez UNE w grudniu 2025 roku.
Kod IP nie powinien być jednak interpretowany jako certyfikat gwarantujący, że wewnątrz obudowy nigdy nie wystąpi kondensacja
W rzeczywistości normy traktują oba zjawiska za pomocą odmiennych metod badawczych. Norma UNE-EN IEC 60068-2-30:2025 określa cykliczne badanie ciepła wilgotnego w układzie 12 h + 12 h; IEC wyjaśnia, że badanie to łączy wysoką wilgotność z cyklicznymi zmianami temperatury i że warunki te zazwyczaj prowadzą do powstawania kondensacji na powierzchni badanego obiektu.
Wysoki stopień ochrony IP zabezpiecza przed warunkami wnikania objętymi badaniem. Sam w sobie nie kontroluje temperatury ścian obudowy ani punktu rosy powietrza znajdującego się wewnątrz.
Krytyczny cykl występuje zazwyczaj wtedy, gdy ściana obudowy ochładza się szybciej niż powietrze wewnątrz
Na zewnątrz obudowa stanowi część dynamicznego układu cieplnego.
W okresach intensywnego nasłonecznienia mogą nagrzewać się zarówno powierzchnia zewnętrzna, powietrze wewnątrz obudowy, jak i same komponenty. Gdy temperatura otoczenia spada, zmienia się nasłonecznienie, pojawia się cień, zaczyna padać deszcz lub zapada noc, poszczególne masy i materiały nie ochładzają się w jednakowym tempie.
Dlatego kluczowe znaczenie ma nie tylko pomiar temperatury powietrza wewnątrz obudowy, lecz przede wszystkim określenie temperatury osiąganej przez najbardziej krytyczną powierzchnię wewnętrzną i porównanie jej z punktem rosy. Cykle temperatury i wilgotności odzwierciedlają właśnie mechanizm odtwarzany w cyklicznych badaniach ciepła wilgotnego zgodnie z normą IEC 60068-2-30.
Proces fizyczny można podsumować w następujący sposób:
Jak ograniczyć ryzyko kondensacji w obudowie elektrycznej
Kondensacji nie można kontrolować wyłącznie poprzez zwiększenie stopnia ochrony IP. Aby ograniczyć jej występowanie, należy uwzględnić warunki wpływające na równowagę cieplno-wilgotnościową wewnątrz obudowy: temperaturę, wilgotność względną oraz temperaturę powierzchni.
Pierwszym krokiem jest poznanie rzeczywistych warunków instalacji i określenie punktu rosy. Jeżeli temperatura powierzchni wewnętrznej osiągnie tę wartość lub spadnie poniżej niej, istnieje ryzyko kondensacji.
Na tej podstawie należy dobrać strategię odpowiednią do konkretnego zastosowania:
Kontrola temperatury
Utrzymywać temperaturę wewnętrzną na poziomie odpowiednio wyższym niż punkt rosy poprzez właściwe zarządzanie termiczne oraz, w razie potrzeby, zastosowanie systemów ogrzewania przeciwkondensacyjnego.
Kontrola wilgotności
Ocenić wilgotność względną wewnątrz obudowy i unikać warunków sprzyjających powtarzającemu się gromadzeniu pary wodnej.
Wyrównywanie ciśnienia i wentylacja
Jeżeli warunki instalacji na to pozwalają, stosować rozwiązania wentylacyjne lub systemy wyrównywania ciśnienia zaprojektowane tak, aby zachować wymagany poziom ochrony.
Instalacja i konserwacja
Sprawdzić uszczelki, zamknięcia, dławiki kablowe, wykonane otwory oraz wejścia przewodów. Zanim obecność wody zostanie przypisana kondensacji, należy najpierw wykluczyć możliwość przedostawania się wody z zewnątrz.
Projekt obudowy
Objętość, obciążenie cieplne urządzeń, ekspozycja na promieniowanie słoneczne, orientacja, materiał oraz warunki środowiskowe powinny być analizowane łącznie.
Nie istnieje uniwersalne rozwiązanie przeciwkondensacyjne: właściwe rozwiązanie zależy od konkretnej równowagi cieplnej i warunków środowiskowych danej instalacji.
Pytanie nie brzmi więc jedynie, czy obudowa ma stopień ochrony IP66. Kluczowe jest ustalenie, czy w rzeczywistych warunkach pracy którakolwiek z jej powierzchni wewnętrznych może osiągnąć punkt rosy.
Czy w Twojej obudowie może występować ryzyko kondensacji?
Oceń warunki swojej instalacji, odpowiadając na 8 pytań, i uzyskaj orientacyjną ocenę poziomu ryzyka.
SAFYBOX URIARTE: ponad 50 lat doskonalenia poliestru wzmocnionego włóknem szklanym (GRP)
Rzeczywiste właściwości użytkowe obudowy zależą nie tylko od zastosowanego materiału, lecz również od wiedzy i doświadczenia wykorzystywanych na etapie projektowania, opracowywania składu materiału oraz procesu produkcyjnego.
W przypadku GRP takie czynniki jak grubość, skład żywicy oraz dodatki ochronne mają bezpośredni wpływ na długoterminowe właściwości materiału.
Wyspecjalizowani europejscy producenci, tacy jak SAFYBOX URIARTE przez dziesięciolecia rozwijali swoją wiedzę w zakresie tego materiału, tworząc rozwiązania przeznaczone do środowisk przemysłowych, w których trwałość i stabilność konstrukcyjna stanowią kluczowe wymagania.
Od 1972 roku, jako europejski producent specjalizujący się wyłącznie w przemysłowych obudowach z poliestru wzmocnionego włóknem szklanym, firma nie podążała jedynie za trendami rynkowymi. Systematycznie rozwijała i udoskonalała ten materiał, aż stał się on technologicznym fundamentem jej przemysłowej tożsamości.
W przemyśle to właśnie doświadczenie gromadzone przez lata naprawdę robi różnicę.
NAJNOWSZE WPISY
Obudowy techniczne z poliestru wzmocnionego włóknem szklanym: pięć dekad europejskiej specjalizacji przemysłowej
Od 1972 roku specjalizacja wyłącznie w poliestrze wzmocnionym włóknem szklanym pozwala rozwijać wiedzę techniczną opartą na trwałości konstrukcyjnej, rzeczywistych właściwościach materiału oraz długoterminowym podejściu przemysłowym.
Przeczytaj więcej
Uwagi (0)